Demokracja bezpośrednia Podstawowe informacje (Część 1)

Zamiast wstępu

W klasie toczyły się od tygodni gorące dyskusje nad celem następnej wycieczki. Uczniowie zaproponowali kilka wariantów miejsc docelowych. Nauczyciel określił jedynie realistyczny program ramowy wycieczki, dostosowany do możliwości finansowych, wieku, zainteresowań i potrzeb uczniów, ich stanu zdrowia, kondycji, sprawności fizycznej i umiejętności.

Nauczyciel i uczniowie prowadzili konsultacje, dyskutowali, a następnie zebrane zostały konkretne propozycje celu wycieczki – tu była potrzebna inicjatywa ze strony uczniów. I wreszcie na koniec klasa zagłosowała w ramach referendum i podjęła wiążącą czyli definitywną decyzję.

Każdy uczeń mógł, jeśli tylko chciał, zagłosować, wstawiając na rozdanej kartce do glosowania krzyżyk przy celu wycieczki, który mu najbardziej odpowiadał. Nie miało przy tym znaczenia, ile uczniów wstrzymało się od głosu, bowiem brak udziału w głosowaniu uważano za bierne poparcie dla podjętej decyzji.

Mamy tutaj przykład demokracji bezpośredniej: uczniowie sami inicjują cel wycieczki i następnie podejmują bezpośrednio w głosowaniu wiążącą decyzję. Wszyscy są podmiotami decyzyjnymi, a większość decyduje o miejscu docelowym wycieczki w drodze głosowania, a więc w referendum.